MOIM ZDANIEM #4: "nie umiem, nie dam rady" i wiosna na Facebook'u.

Kolejny post z serii "MOIM ZDANIEM" mam zamiar poświęcić na nieco mniej hejtu niż zwykle. *okrzyk zdziwienia* Oczywiście to żart, bo będę ociekać krytyką jak zwykle. Niezmiernie cieszy mnie fakt, że moi czytelnicy MYŚLĄ! Ostatnio na asku (mój ask) pojawiło się kilka pytań odnośnie notki "MOIM ZDANIEM #3". Oznacza to, że pozostają refleksje po tym, co piszę. A to najważniejsze. I błagam, nie piszcie w komentarzach, że "łatwo, miło się czyta". Tego nie ma się czytać miło. To ma uświadamiać.

1. Typ ludzi "nie potrafiących, nie dających rady".

Znaaaacie to. Ja wiem. Każdy ma chyba takiego znajomego, który chociaż raz w życiu powiedział "nie dam rady". Sami często to na pewno powtarzacie. Dlaczego poruszam ten temat akurat dzisiejszego dnia?
Przyszło mi bowiem dziś rozmawiać o swojej przyszłości.
Rozmowa naprawdę podstawowa. Przedstawiłam swoje plany na najbliższe lata, chęć wyruszenia na studia do jednej z lepszych uczelni w kraju, chęć zostania dziennikarzem radiowym bądź prasowym.
Można się łatwo domyślić, co było dalej. Śmiech.

No, oby Ci się udało! Ale co, jeśli Ci się nie uda? Co wtedy?

Najważniejsze to nie wymyślać planu B. Albo jeśli już musisz - trzymaj go gdzieś daleko od siebie, daleko od swoich myśli. Najlepiej, to o nim zupełnie zapomnij. Potrzebujesz mocnego kopa w dupę, jeśli w ogóle stworzyłeś/aś taki plan, więc bój się Boga, nie bierz  tego planu nawet pod uwagę. PO CO? PRZECIEŻ MA CI SIĘ UDAĆ, NIE MA OPCJI, ŻE BĘDZIE INACZEJ!
Nonsens. Istny nonsens. - To już chyba powinno być stałym punktem moich notek, prawda?
Jak się zaweźmiesz, to to zrobisz. Zamiast milion razy powtarzać, jak jest Ci źle z faktem, że musisz coś zrobić, po prostu zepnij szanowną i zrób to! Nikt ci nie pomoże, jeśli będziesz się użalać nad sobą. Paradoksalnie, nikogo nie obchodzą Twoje jęki, bo to ludzie czekają na motywację. Bądź ich motywacją, a oni będą Twoją.

2. Wiosna na Facebook'u. 

Ale o co chodzi?
Otóż, co roku obserwuję ciekawe zjawisko na portalu społecznościowym, jakim jest "fejsbuk". Każdej wiosny dziewczyny wychodzą na sesję.
Kwiaty, dużo kwiatów. Sesja w zbożu? Must have!
Nie wiem, czy macie takich cudownych znajomych na fejsie, jakich mam ja, ale polecam naprawdę oglądać takie sesje w gorsze dni, można się nieźle dowartościować i jednocześnie skorzystać z bezpłatnej rozrywki.
Odchylona ręka ugięta w łokciu, ach, no i jeszcze to spojrzenie! Musi być oczywiście filtr, który doda dramaturgii. Muszą być wysokie obcasy i sukienka, bo pośród kłosów pszenicy czy innego żyta to takie funkcjonalne!
Opis zdjęcia?
A tu już się robi bardziej skomplikowane, bo dzielimy to na kilka typów:

• blogerki,
• raperki,
• otaku,
• poetki,
• podstawówka.

Blogerki będą pisać o tym, co mają na sobie. Ewentualnie na fejsbuku podadzą link do bloga, by tam napisać, co mają na sobie.

Raperki wśród młodzieży polskiej nie dzielą się niestety w moim umyśle na te, co słuchają dobrego rapu i te, co słuchają, kolokwialnie mówią,c gównianego rapu, a jest to spowodowane przeważnie tym, że nie trawię polskich produkcji a'la rap. Teksty nasączone są takimi typowymi opisami na GG czy opisami do zdjęć, przez co i selfie z dzióbkiem będzie miało lajki - za opis.
Otaku dadzą chińskie znaczki, żeby inni otaku dawali like. Głównie będą używać w komentarzach słów z języka koreańskiego, japońskiego czy innego skośnoocznego. Uchodzą za słodkie i grzeczne, ciągle wystawiają dwa palce w geście pokoju, robią niekiedy cosplaye, czyli przebierają się za postaci z anime lub mangi oraz używają emotikon charakterystycznych jedynie dla nich: "^u^, ^=^, ^w^, o3o" itp.
Poetki to często niezrozumiana grupa gimnazjalistek (bo takie najczęściej mają czas i chęci na dodawanie gówna w necie, autohejt). Tworzą i swoimi własnymi cytatami podpisują zdjęcia. Dobrze, że nie wszystkie myślą o śmierci przez podcinanie żył, bo nie miałabym wtedy tak wielkiej frajdy z czytania tego. Nie lubię nabijać się ze śmierci, nawet tej najgłupszej.
Podstawówka na facebook'u jest nielegalnie, bo kończy się szkołę podstawową w wieku 12 lat, a fejs jest od 13. Bardzo lubię patrzeć na ich "imiona i nazwiska" wpisane "WiElKiMi lIteRQQami" między emotikonami.
"Natusia Iksińska Kicia."
"Asiulka Zetkowska ♥ xd"
Wymyślone przykłady.

Macie takich znajomych? Który typ Was najbardziej bawi?

Przy okazji reklama, choć i tak mało z Was mnie czyta: sloiczeknutelli.blogspot.com 
BLOG MOJEJ KOLEŻANKI, JEDNEJ Z LEPSZYCH FASHION BLOGGER, JAKIE CZYTAŁAM !:)

Obserwujcie, komentujcie i piszcie na adres mailowy: menayahxc@gmail.com, czekam na Wasze opinie co do poruszanych tematów. Możecie również zaprosić mnie do siebie w komentarzu, choć tak właściwie, to każdy to robi bez zapowiedzi.

Podoba Wam się mój powrót?

MOIM ZDANIEM #3: Feministki, Nicki Minaj i wygrana w "totka".

Witam po dłuuuuuuuugiej przerwie. Szczerze powiedziawszy, nie chciało mi się tu wracać. Nie będę kłamać. Jest tak źle, że autor nie chce oglądać własnego dzieła, więc Wy pewnie także nie macie zamiaru. Tak czy inaczej, powracam. Zobaczymy na jak długo.  Zapraszam do lektury szczególnie panów, którzy trafili tu przypadkiem. :)

"-Kobiety są takie... Roztrzepane! Ot, pójdzie, kupi ciuszek i się cieszy. Ale żeby to jeden! Zamiast zainwestować pieniądze, to ta idzie i rozpieprza majątek po sklepach."

 Oto fragment mojej dzisiejszej rozmowy z jednym z domowników. O mały włos zalałaby mnie krew, ale na szczęście znam pierdyliard sposobów na uspokojenie, poczynając na wywróceniu oczami, przez wypicie melisy, na krzyku w poduszkę kończąc.
Ostatnie polecam.
Naprawdę!
Wracając - jak to jest? Jak to jest, moi mili PANOWIE, że jesteście od zawsze wywyższani na piedestały?
Wszędzie wejdziecie Waszymi łysymi głowami, obmierzłymi penisami i ohydnie tłustymi brzuchami. Obrażeni? Och, po jednym zdaniu? Jak mi przykro! 
Pomyślcie więc, co cierpimy m y - k o b i e t y.
Od lat wyszydzane od słabych. Od lat poniżane. W przeszłości - bez prawa do życia społecznego, bez prawa do kultury, sztuki,  Istniałyśmy, nie żyłyśmy.
Kurwa? Och, kobieta, rodzaj żeński. Męska dziwka? Jak to?! To jakaś pomyłka!
Taka jest rzeczywistość - kobiety nadal, mimo tego że mamy, moi państwo, XXI wiek, nadal nie zaznały jako takiego spokoju od wyszydzeń i głupich stereotypów. Na jakiej podstawie mogę tak mówić? Proszę bardzo - przykładem mogą być nawet żarty: o blondynkach, o bezkształtnych kobietach.

Dlaczego, gdy mowa o seksie, mowa o pięknej pani z miseczką rozmiaru D co najmniej?
Dlaczego tylko faceci mogą sprawować msze święte i zajmują ważniejsze stanowiska w hierarchii wielu religii?

Przy czym brzmię jak feministka. A to nieprawda. Ja po prostu żądam sprawiedliwości, nie przesady. Pamiętam, że jakiś czas temu spodobał mi się jedynie teledysk do piosenki Mariny and the Diamonds, choć nie lubię w ogóle takiego typu muzyki. Przedstawiał on bowiem mężczyzn po raz pierwszy ukazanych jako podmiot pożądania seksualnego, a nie kobiety. Mogę śmiało stwierdzić, że to jeden z lepszych teledysków, w których wystąpili panowie, jeśli chodzi o goliznę.

(Prawie) nadzy panowie, uwaga.

I mimo iż teledysk, jak i sama autorka piosenki zrobili furorę na świecie, to niekoniecznie stało się to przykładem dla innych. Wciąż wideoklipy nasycone są biustami i pośladkami, tak jak np. w tak znanej dziś wśród mojej kategorii wiekowej klip do piosenki "Anaconda" w wykonaniu Nicki Minaj.

Powiecie - przecież to kobieta, sama wybrała sobie, czy chce pokazać dupę, czy nie!
Macie oczywiście rację. Ale! Warto również popatrzeć na to, jak bardzo potrzebuje ona rozgłosu. Bo paradoksalnie, im więcej sławy się ma, tym łatwiej spaść na dno. Przecież jeżeli zrobiłaby teledysk, gdzie wyprowadza pieska, nie byłoby to ciekawym widokiem dla odbiorcy tak molestowanego wizualnie przez telewizję i inne media.

Myślicie pewnie (bądź nie) o tym, co sprowadziło rozmowę na tor taki, a nie inny, że aż chciałam o tym tu Wam napisać. Otóż - zaczęło się po prostu od wygranej w Lotto.
Kto z Was choć raz nie podkusił się, by wysłać kupon ze skreśleniami? No kto?
Większość z nas w to gra, choć szansa na wygraną jest zwyczajnie mało realna. Typowy Iksiński, el Polako, skarpetki i sandały oczywiście ma, ale marzą mu się sandałki ojca Gaudentego, czy inne jakieś cuda, to gra w Totka! Przecież "żeby wygrać, trzeba grać"! A każdy kupon to 5 złotych, które mógłby wrzucać do skarbonki i zbierać na piękne buciki.
Ale wygrać każdy może, pewnie.
Tylko jak pieniądze zmieniają ludzi to druga sprawa.
Ja osobiście, gdy usłyszałam poglądy w moim domu na naszą wygraną, to przeklinałam w duchu kogoś, kto wymyślił, żeby te pieniądze rozdawać. Okazało się, że żyłabym niczym świadek koronny, miałabym nadzór 24/7, bo "ktoś mnie może ukraść dla okupu!".
Istna paranoja. Jak wygrywać, to nie w Polsce, a ja mam zbyt wiele do stracenia, gdybym miała stąd wyjechać. :)
Poza tym...
Czy to nie dziwne? Kraje trzeciego świata proszą się o dostawy wody, potrzebne racje żywieniowe itp., a my po prostu rozdajemy pieniądze komu popadnie za dobrze skreślone co najmniej 3 numerki. Nonsens!
Nie trzeba nawet szukać aż tysiące kilometrów stąd. Wystarczy wejść na licznik długu Polski, do którego link macie tu: pieniążków Unii nie oddamy, ale lotto mamy. Nie jest na szczęście krytycznie, Grecja i tak ma gorzej.

Tym milutkim akcentem zakończę dzisiejsze wywody - zapraszam do pozostawiania komentarzy i dodawania mnie do kręgów, by widzieć, gdy dodam kolejny post. :)
A Ty chciałbyś/ chciałabyś wygrać w Lotto? Pisz w komentarzu, na co byś wydał pieniądze!